After the torrential rains of Sunday and Monday the Hangaroa River was really high.
See the stats here for 31 Jan and 1 Feb!
We went to take a look at the bridge at Doneraille Park. That was amazing!
See the big logs that are clustered around the middle pier of the bridge!
Wilma made a short video of the streaming water.
Look here
Today (well, actually yesterday) at Eastwoodhill I found the Greyia flanaganii flowering.
The Kei bottlebrush, or Keibaakhout from South Africa.
The catalogue number is GA 0387.
It’s a nice shrub, that stands in the garden, quite close to the Homestead.
The information display tells us that “the genus was named after Sir George Grey (1812-1898), Governor of New Zealand, Australia and the Cape Colony at various times in his career.
Kei bottlebrush is from the Eastern Cape Province, and is ideal for hot, sunny dry places. This specimen was planted in 1985 and can be fast growing when supplied with more moisture than they get here. In warmer places than Eastwoodhill, Kei bottlebrush can grow from 3 to 7 meters tall. They are deciduous with the leaves turning a reddish shade before falling.
The flowers are orange and full of nectar, which attracts the tui and bellbird over late spring (actually I saw a bellbird feeding on it yesterday). The South African Xhosa people place roots of Kei bottlebrush on either side of their cattle kraals (enclosures), this was thought to ward of sickness and protect animals from theft (?).”
The little flowers are lovely.
Also look at the seedpots of last year!
(sorry, they’re not sharp)
Gelukkig Nieuwjaar voor allen die dit lezen!
Vrede, voorspoed en geluk zij met u in dit eerste jaar van het tweede decennium van het derde millenium.
Natuurlijk beleefden we hier, op de oostelijke punt van het Noordereiland, als eersten ter wereld het opkomen van de zon in dit nieuwe jaar. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik er vrolijk doorheen geslapen ben.
Een ander natuurfenomeen wil ik u niet onthouden.
Twee dagen geleden stond de maand helder aan de overkant van het meer, terwijl het nog niet donker was. Dat leidde tot een spectaculair beeld.
Eigenlijk zag het er in werkelijkheid niet zo psychedelisch uit, maar als je aan het rommelen bent met je foto-bewerkings-software, gebeuren er al gauw rare dingen.
De afbeelding hieronder benadert de waarheid iets beter (maar het is dezelfde foto!).
Deze panorama-foto’s zijn overigens gemaakt met Hugin-software, die ik iedereen kan aanraden. Het vraagt wat tijd en wat brute rekenkracht, maar dan krijg je ook wat.
Hugin is natuurlijk open source. Zie: http://hugin.sourceforge.net/
Als u liever foto’s van mooie bomen en struiken ziet, kijk dan af en toe op ons Hackfalls-blog. Daar verschijnen op onregelmatige momenten de mooiste foto’s…….
There is a new post in my Hackfalls blog
Here follows an urgent request for the tree fairies in Holland.
concerning shrub CR 0304 (CR = Circus)
In Eastwoodhill I found a beautifully flowering shrub, that had a tag, but no name in the database. Paul Wynen couldn’t find a name either.
Wilma, Karin, help me!
The shrub is some 3 or 4 mtrs high.
It was originally planted on the place where the Douglas Cook centre stands now. So it has been replanted 1991 or so, and it must be at least some 30 years old, but probably much older.
Ik zat al voor de derde keer in dit hotel. De eerste keer met Wilma, en ook nog een keer alleen. Nu had ik een kamer aan de straatkant. Het uitzicht op de 16e verdieping was wel weer apart. We kijken naar het westen.
De foto is ’s ochtends gemaakt. Het was allemaal een beetje behelpen, want het raam kon/kan maar op een kiertje open. Maar je krijgt een aardige indruk. Ook van de “nieuwbouw” aan de overkant van de straat (Xizang South Road).
Het is eigenlijk maar een half panorama. Verder kon ik niet vanwege dat raam dat in de weg zat, en ik wilde / durfde niet helemaal erbuiten te gaan hangen. 16 hoog. Bovendien zat de zon een beetje in de weg (zoals enigszins te zien is).
panorama van het plein voor Shanghai Railway Station
Aan het eind van de ochtend naar het Shanghai Museum (gelopen; het is in het park dat aan People’s Square grenst, dus het is een minuut of tien lopen, meer niet). Ik kan me niet herinneren dat we er al eens geweest zijn. In ieder geval hebben we dan wat gemist. Het is zeer indrukwekkend.
De “buitenkant” is heel apart.
Lees meer over het gebouw op wikipedia (-nl).
Nog indrukwekkender dan de buitenkant is het museum van binnen. Een prachtige ronde centrale hal met aan de ene kant roltrappen en aan de andere kant een vaste trap. Grote zalen. Ik heb lang niet alles kunnen bekijken en me vooral op de oude chinese schilderingen gestort. Hoe noem je dat? Op van die prachtige verticale of horizontale rollen. Zijde is het geloof ik. Ik viel natuurlijk vooral voor de landschappen. Met prachtige, gestyleerde bomen. Ik heb er een paar op de foto gezet. En ik heb er (natuurlijk) een boek over gekocht.
Het museum is een class of its own. Het is heel bijzonder vormgegeven. Het lijkt van binnen niet zo heel groot. Maar dat is het toch wel, geloof ik. In ieder geval al 4 verdiepingen. Ik ben in ieder geval een paar uur zoet geweest. Voor niks.
Ook nog even op de jade-afdeling gekeken. Zeer indrukwekkend wat ze hier een paar duizend jaar vC al met greenstone deden. De Maori zullen het wel van hun voor-voor-voorouders hebben… Dat waren toch de Chinezen of zo? En de “currency”-department. Geld. In de gekste vormen. miniatuurgereedschapjes, daar begon het mee, na de schelpjes. En vele vele munten, maar ook al eeuwenlang bankbiljetten. Vast ook ver voordat wij dat “ontdekten”.
Ik heb een groot aantal afdelingen niet gedaan. Dat leek me wat te veel van het goede. De bronzen. Het oude beeldhouwwerk. De calligrafie. De zegels. Het meeste keramiek. De meubels. En de minority nationalities’ art. Die laatste omdat ide afdeling tijdelijk gesloten was. Wel even van dat blauwe keramiek, verzameld door een Dutchie en aan het museum geschonken. Dat leek me wel iets voor wiki-nl. Overigens een tijdelijke expositie.
Moeilijk er foto’s van te maken, vooral omdat ik er geen affiniteit mee heb en al een beetje moei was. Maar misschien heb ik wel 1 goeie foto.
Er zwierven gigantische troepen schoolkinderen van een jaar of 8 door het museum. Wel heel gedisciplineerd, in lange zwermen die in grote snelheid door de zalen werden gejaagd. Opmerkelijk. Ze hadden werkelijk niet de tijd om ook maar naar iets te kijken. Maar ze moesten wel door alle zalen heen. Met veel juffies eromheen om ze op te drijven.
Toen ik uit het museum kwam en op een bankje neerstrijk werd ik lastig gevallen door een dame die me van alles wilde verkopen. Niet echt heel vervelend maar wel een beetje. Ik bleek m’n aansteker kwijt te zijn en zij had er wel een te koop, voor Y3. 30 eurocent. Wel een rose. Verder heb ik ook nog voor Y10 twee pakken ansichtkaarten van haar gekocht, eigenlijk om van haar af te zijn. Die waren zo lelijk dat ik ze uiteindelijk in het hotel heb achtergelaten.
Meer foto’s volgen.
Ok, we are in Bedgebury. The carpark is full and we have to go to the overflow carpark. There are already almost one hunderd cars parked. So lots of people around. Not only people who are interested in conifers, but most of them are just for a day out. Somewhere in the park there is an archery, a cyclecircuit and a special place for children to play. Everywhere you can see people on the grass with the picknickbaskets. We stroll around in the entrance part of the pinetum. Lots of new trees are planted and lots of old trees are standing there for years. An impressive amount of Redwoods and Giant sequoias are close to the walkingpath, young ones and old ones.</p
>
Un undamaged old Sequoiadendron giganteum
Dick is not walking very fast, but here he doesn’t need to. There are so many trees to look at. Try to give it a name and afterwards try to find the label. Most of the trees are properly labelled, and beside the label there is a number on it. We wrote down a few numbers to check the names later in the office (we hoped that it was possible).
Overview
After several hours we went to the office to become member of the friends of the pinetum. We got a membershipcard and a parkingpermit. Now we have free entrance to several other arboreta and gardens that we are going to visit.
For today we have had seen enough, we’ll sure be back tomorrow.
Friday morning. Excellent breakfast. With the tram to Avis, at Ampere Way in Croydon. First we got our Oyster Card (for travelling with tram and bus and train and tube).
Our little Nissan Note OE 57 XLP was ready for use (next time: ask for an automatic one).
(odometer at start: 18059 (miles))
Those first miles in a new car, in an unknown environment, on the left side of the road….. those first miles are always an exciting story. But everything went alright.
We picked up our luggage at the hotel and left at 10:15 am in south eastern direction, via the A232 and A21 to Bedgebury Pinetum at Goudhurst, Kent.
The roads are all very busy. And they are narrow. And those Englishmen (and -women) drive fast! But we survived. Wilma did it again.
We arrived at Bedgebury Pinetum (odo 18102) at 12:15pm.
We were really astonished!
Of course we immediately became “Friends”. We met Malcolm Dove, administrator of the friends, and full time volunteer, for the first time. He prepared our membership cards and our parking card, and gave us a few old copies of the “Journal”.
We went to Tenterden, and did some shopping (more maps, and more food). Then we headed for Ruckinge. To find our way to our cottage, we went to the pub. Even before we could enter, someone showed us the way to Capel Road.
Paul Wise showed us our “studio” and we met William the Labrador (odo 18130).
